الهیات عملی (Practical Theology) بهعنوان رشتهای دانشگاهی و شاخهای از الهیات، دانشی میانرشتهای/ چندرشتهای به شمار میآید که میکوشد مدخلیت و عاملیت دین و مذهب را در جوامع امروزی مطالعه کند و طیف گستردهای از زمینههای پژوهشی را در بر میگیرد: الهیات سیاسی، روانشناسی مذهبی، تشکیلات دینی و مذهبی، جامعهشناسی جوامع دینی و مذهبی و ... . وجه ممتاز الهیات عملی آن است که موضوعات و زمینههای پژوهشی خود را از زمین زندگی برمیگیرد، تحلیل و تفسیری الهیاتی از مسائل فرهنگی و اجتماعی به دست میدهد و با نگاه انتقادی و آسیبشناختی به مسائل فرهنگی، به طرح پیشنهادهایی مبتنی بر منابع دینی برمیخیزد و راهحلهایی پیشنهاد میکند که هم راه زیست مؤمنانه را هموارتر میسازد و هم در جهت حل معضلات زندگی غیرمؤمنان پنجرههای جدیدی میگشاید.
بدینگونه الهیات عملی با رویکردها، دانشها و علوم گوناگونی میتواند همپوشانی موضوعی و روششناختی داشته باشد و علاقهمندی پژوهشی دانشوران فلسفه دین، جامعهشناسی دینی و مذهبی، عرفان و تصوف، اخلاق، کلام و عقائد، فقه و حقوق، علوم قرآن و حدیث، فلسفه، علوم تربیتی و روانشناسی، ادیان و مذاهب، مطالعات فرهنگی، علوم سیاسی و مانند آن را برانگیزد.