اخویان، م. ع. و نکونام، س. (1405). الگوی سه‌گانهٔ اخلاق‌محور در تعامل با غیرمسلمانان؛ از نظریهٔ قرآنی تا قانون اساسی. فصلنامهٔ پژوهشهای اخلاقی، 3 (16)، 5-24.
آرنولد، ج. ا. (1400). تاریخ. (احمدرضا تقاء، مترجم). نشر ماهی.
اسمیت، ج. ک. (1401). چگونه سکولار نباشیم؟. (حامد قدیری، مترجم). نشر ترجمان.
اکبری، ر. (1402). الهیات عملی ظرفیتها و چالشها. بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
انصاری بارده، ر. (1403). الهیات عملی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران؛ چالش با نظم جهانی، فرصتها و تهدیدها. (رسالهٔ دکتری). دانشگاه امام صادق(ع). تهران. ایران. قابل بازیابی از گنج، پایگاه اطلاعات علمی ایران (ایرانداک):
انصاری بارده، ر. و جاودانی‌مقدم، م. (1400). مفهوم راهبرد مقاومت فعال در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، فصلنامهٔ علمی راهبرد، 30 (1)، 101-127.
انواری، م. ج. (1399). الهیات. مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی. بازیابی شده از:
https://www.cgie.org.ir/fa/article/225675/%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C%D8%A7%D8%AA.
تافلر، ا. و تافلر، ه. (1402). به سوی تمدن جدید سیاست در موج سوم. (محمدرضا جعفری، مترجم). نشر نو.
جوادی ارجمند، م. ج. و متین جاوید، م. (1387). بررسی نقش حل و فصل منازعه در روابط بین الملل. فصلنامهٔ سیاست، 38(1)، 15-38.
چول هان، پ. (1402). جامعهٔ فرسودگی، جامعهٔ شفافیت. (محمد معماریان، مترجم). نشر ترجمان.
حقانی فضل، م. و صادق‌نیا، م. (1398). راه‌حلی مؤمنانه برای زیست در دنیای مدرن: تحلیلی بر گفت‌وگوی ادیان. فصلنامهٔ معرفت ادیان، 10(4)، 91-111.
دوپره، ل. (1401). روشنگری و بنیادهای فکری فرهنگ مدرن. (سید مسعود آذرفام، مترجم). ققنوس.
دهقانی فیروزآبادی، ج. (1382). تحول نظریههای منازعه و همکاری در روابط بینالملل. پژوهش حقوق عمومی، 5(8)، 73-117.
رسولیپور، ر. (1405). راهی جز گفتوگو نیست؛ مبانی دین گفتوگویی در اندیشه و عمل امام موسی صدر. مؤسسهٔ فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر.
رفیعی موحد، م. (1401). بررسی تفسیری احتمال تعارض آیه «لا إکراهَ فی الدین» با آیهٔ مباهله. نشریهٔ علمی مطالعات تفسیری، ۱۳(۵۱)، ۶۷-۸۶.
سیدباقری، ک. (1397). عدالت سیاسی در قرآن کریم. پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
صباغیان، ع. (1376). نقش میانجیگری در حل‌وفصل اختلافات بینالمللی. مؤسسهٔ چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه.
صرامی، س. ا. (1399). قاعدهٔ فقهی نفی ظلم در قرآن کریم. دوفصلنامه علمی ـ پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی، 12(12)، 27-56.
علیخانی، علیاکبر (1377). کرامت انسانی در سیره سیاسی امام علی (ع). فصلنامه فرهنگ، (27-28)، 215- 228.
غزالیفر، ع. (1403). (ر. انصاری بارده، مصاحبه کننده)
قرآن کریم. (1445ق.). آیات متعدد، مجمع الملک فهد.
گل‌باغ، م. م. و مرشدی‌زاد، ع. (1402). صلح مثبت در چشم‌انداز نظری. فصلنامهٔ مطالعات راهبردی، 27(1)، 7-28.
فرمی‌باف، ح.؛ خواجه‌پور، ک.؛ و عاصی، ا. (1399). ادبیات مقاومت از منظر قرآن و روایات. سیاست دفاعی، 29(112)، 167-199.
مجتهدزاده، پ. و ربیعی، ح. (1388). بررسی الگوهای حل‌وفصل منازعات و ارائهٔ مدل بهینهٔ حل منازعات سرزمینی. فصلنامهٔ بینالمللی ژئوپلیتیک، 5(14)، 1-28.
مشیرزاده، ح. (1399). تحول در نظریههای روابط بینالملل. انتشارات سمت.
واعظی، م. (1384). مبانی نظری میانجیگری در مناقشات بینالمللی. فصلنامهٔ دانشنامه حقوق و سیاست، 1 (2)، 11-36.
ونت، ا. (1384). نظریهٔ اجتماعی سیاست بینالملل. (حمیرا مشیرزاده، مترجم). دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی.
Adler, E. (1997). Seizing the Middle Ground: Constructivism in World Politics. European Journal of International Relations, (3), 319-363.
Azar, E. E., & Burton, W. J. (Eds.) (1986). International Conflict Resolution: Theory and Practice, Boulder. Macmillan.
Coser, L. A. (1956). the funetions of Social Conflict. the free press.
Illman, R., & Alan, W. S. (2013). Theology and the Arts: Engaging Faith. Routledge
Miller-McLemore (Eds.) (2012). Introduction: the contributions of practical theology. In The Wiley-Blackwell Companion to practical theology. Blackwell.
Wendt, A. (1998). On Constitution and Causation in International Relations. Review of International Studies, (24), 101-117.
Ryan, S. (2009), Conflict transformation: Reasons to be modest. In Handbook of conflict Analysis and Resolution. Routledge Taylor & Francis Group.
Schleiermacher, F. (1850). Brief Outline Of the Study of Theology. William Farrer (tr.). T. & T. Clark.
Smith, G. C. (1966). A comparative analysis of some conditions and consequences of interorganizational conflict (Vol. 10, No. 4). Administrative Science Quarterly.
